BEAUTY Featured

‘IK GA JANKEN ALS JE HET TE KORT KNIPT’

maart 8, 2017
kapper

De Utrechtse Alexandra Dijkstra is parttime grappenmaakster, fulltime hakkenverslaafde en voor Tête-à-Tête houdt ze iedere maand een eigen column bij. Deze maand: kappersperikelen. 

‘Ik ga janken als je het te kort knipt’. Dat was het eerste wat ik tegen de kapper zei. Met een lach weliswaar, maar zonder schaamte. Elk woord gemeend. Gelukkig kon ze onbevooroordeeld enige waardering vinden in mijn ongevraagde openhartigheid. Sterker nog, kort gewiekt de kappersstoel verlaten blijkt een veel voorkomende angst, werd me op het hart gedrukt. Niet alleen bij vrouwen, trouwens.

Tijdens het knippen bespraken we alle horrorscenario’s op haargebied. Van een volle bos krullen naar een vlassig staartje, haar tot billengte onaangekondigd afgeknipt tot een ‘vlotte’ bob, miskleuringen die bij het uitspoelen knaloranje waren uitgevallen, et cetera. Even dacht ik aan een ver verleden waarin ik mezelf tot grote spijt een pony had aangemeten. Iets wat een slecht plan is als je een  klein hoofd hebt, en wat ik mijn sociale omgeving nog steeds kwalijk neem dat ze daar geen stokje voor hebben gestoken.

guess

Guess

Toen ik als tevreden klant naar huis fietste, herinnerde ik me dat een vriendin ooit in een dolle bui op vakantie had besloten een bezoekje te brengen aan de lokale buurtkapper. Wat kan er mis gaan, dacht ze. De taalbarrière niet meegerekend: haar lange bruine haren waren binnen een mum van tijd gehalveerd. Omdat het leven te kort is om te huilen, zeker op vakantie, besloot ze een nepstaart aan te schaffen. De kwaliteit liet wat te wensen over, maar als kortharige de dansvloer betreden was geen optie.

Zo gezegd zo gedaan. Niemand had de nieuwe coupe opgemerkt en de ‘staart’ was de hele avond keurig op z’n plek gebleven. Ze had er zelfs nog complimenten voor gekregen. Terug in het hotel was de pruik bij het omkleden per ongeluk in de hoek van de kamer beland en zijzelf in een comateuze toestand.

Toen ze nietsvermoedend twee uur later ontwaakte om een slokje water te drinken, stapte ze onderweg naar de badkamer in iets harigs. Na tien minuten doodsangsten uitgestaan te hebben omdat ze ervan overtuigd was dat ze in een dood beest was gaan staan, besefte ze dat het de staart betrof. Die overigens na het avondje stappen weinig meer weghad van iets wat je draagt om jezelf op te doffen. Ach, zo zie je maar weer: geluk zit in kleine dingen. Bijvoorbeeld een geslaagd kappersbezoek.

redacteur_Alex

Alexandra rolde na haar studie journalistiek door naar een stage bij Vogue. Joggingbroeken kent ze niet, neehee deze blonde vriendin gaat het liefst in een galajurk door het leven, want het leven is kort. Houden we van. Wil je onze columniste beter leren kennen? Volg haar dan hier op Instagram.

Hoofdfoto: Treatwell.com 

You Might Also Like