Featured NEWS

COLUMN: ‘AMERIKANEN ZIJN NEP. TOCH?’

februari 15, 2017

I got fake people showin’ fake love to me. Zoals de Canadese rapper Drake (die al heel lang in Amerika verblijft) het al bezong: er zijn best wat fake mensen in de wereld. En Amerika lijkt met stip op nummer één te staan. Toch heeft redacteur native American Isabelle Disse daar nog iets over op te merken…


Ik wil niet direct met de deur in huis vallen, maar Amerikanen hebben over het algemeen niet de beste reputatie. Ze staan erom bekend luidruchtig en fake te zijn. Ik ben zelf half Amerikaans en na 23 jaar in Nederland gewoond te hebben, ben ik 1,5 jaar geleden naar de VS verhuisd en heb ik even moeten wennen aan de American ways.

Waar Nederlanders bekend staan om hun directheid is het aan deze kant van de oceaan wel even anders. Ik wil niet generaliseren, maar de meerderheid van de mensen is hier niet bepaald recht voor zijn raap. Er wordt flink gesugarcoat en het blijft constant raden of er gesproken wordt uit beleefdheid of eerlijkheid. Na hier nu 18 maanden geleefd te hebben kan ik bevestigen dat dit stereotype over het algemeen correct is – Amerikanen zijn erg vriendelijk en beschaafd, maar of ze nep zijn?

Gegroet

Bij binnenkomst in winkels word je hier standaard begroet met een “Hi! How are you?!” Iets waar veel Nederlanders stoort want: het maakt die mensen geen moer uit hoe het met je gaat. Toch? Toch?! (Tip: als dit aan je gevraagd wordt de volgende keer dat je in hier een kledingzaak inloopt, voel je niet verplicht iets terug te zeggen, een glimlach – nep of echt – is acceptabel).

isa3

Hoewel het deze dienstverleners hoogstwaarschijnlijk inderdaad niet interesseert hoe het met je gaat, wordt dit gevraagd met de intentie vriendelijkheid over te brengen en de klant op zijn gemak te stellen. (Iets waar we in Nederland niet aan gewend zijn) Het is hetzelfde als het zeggen van ‘gezondheid!’ nadat iemand niest – daar meent ook niemand wat van, maar het is beleefd en we doen het.

Ik was afgelopen maand weer twee weken in Nederland en werd hier even geconfronteerd met het verschil tussen Amsterdamse en Amerikaanse horeca bediening. Waar je hier in de VS bij binnenkomst hartelijk wordt ontvangen word je in het gemiddelde Amsterdams café niet eens aangekeken. Waar ze hier ongeveer elke vijf minuten bij je tafel langskomen om te vragen of je nog iets nodig hebt, (extra ketchup, een citroenschijfje?) heb je in Amsterdam geluk als je het überhaupt aankomt tot bestellen. Call me spoiled, maar ik ben gewend om als BFF behandeld te worden als ik ergens eet. Nu weet ik echt wel dat de serveerster alleen aardig is omdat ze haar fooi wilt, maar het blijkt toch leuker dan een chagrijnige chick die je bord neer smijt.

Laatst vroeg de cassière in Whole Foods tijdens het afrekenen: “Do you have any fun plans this weekend?” Waar ik mijn standaard “Im fine thanks, how are you?” antwoord al klaar had, was ik even van mijn à propos. De Nederlander in mij voelde zich lichtelijk aangetast in haar privacy. Ik besloot te gaan voor een ‘Oh you know, just hanging with my cat. Ze glimlachte terwijl ze mijn bon aangaf en sloot af met een “Omg I lóve your coat!” Dit is nog iets waar Amerikanen groot mee zijn: het geven van complimenten. Ik denk dat ik de 23 jaar die ik in Nederland woonde zo’n drie keer een compliment heb ontvangen van een vreemde: twee van de drie keer was dit een Amerikaanse toerist. Terwijl ik bij de kassa wegliep en glimlachend ‘thank you!’ over mijn schouder riep merkte ik dat onze korte interactie mij vrolijk had gemaakt en een positieve invloed heeft gehad op mijn dag.

Na me een jaar lang gestoord te hebben aan deze Amerikaanse ways ben ik nu gaan inzien dat de beleefdheid en enthousiasme onderdeel zijn van de cultuur. Vergelijkbaar met hoe Nederlanders geen oogcontact maken op straat of nooit hun excuses aanbieden als ze tegen je aan lopen in de trein.

Of ze het menen of niet, ze willen hier gewoon beleefd en aardig zijn en dat is vaak even wennen voor ons Nederlanders. Wat beschaafde interactie doet niemand kwaad en als het wat positiviteit brengt in de wereld is dat alleen maar een pre. Want ik denk dat we dat allemaal wel kunnen gebruiken, niet?

Foto’s en tekst: Isabelle Disse

You Might Also Like